اقلیمی که صدای پیامبران خویش را نمی شنود !

سبك معمارى هر اقليم ، مانند لباس و زبان آن اقليم اصالت خودش را به همراه دارد كه اغلب تحت تاثير آب و هواى آن سرزمين براى محافظت خود از گرما و سرما و رطوبت، با استفاده از مصالح بومی محیط متغیر است؛ مثلا “در مناطق کوهستانی که سنگ به وفور هست ، ابنیه های سنگی متداول هستند و حتی کارگاه های سنگ تراشی رونق خودشان را دارند اما در مناطق بیابانی یا استب و یا جلگه ای، مناسبترین گزینه برای حفظ انسان از گرمای شدید گزینه خشت و گل می باشد.
در پایین دست این اقلیم [ استان خوزستان ] و مناطقی همچون هور العظیم سبک معماری با خانه هایی که از نی ساخته می شوند مشهود است که به علت وفور این مصالح و سرعت اجرا و ترمیم به شدت در دوره های تاریخی مختلف مورد استقبال قرار گرفته است. ابنیه های خشتی هم بر عکس سنگ و گرانیت به صورت یک عایق تمام عیار در برابر گرما و سرما عمل می کنند در صورتی که واحد های زیبا سازی شهری و ارگانهای مربوطه این نکته مهم، یعنی اصالت معماری منطقه را حفظ نمی کنند .
نما کاری های سنگی و گرانیتی در برابر گرمای پنجاه درجه ، به مرور سست شده و از جای خود کنده می شوند و از سوی دیگر مانند یک ذره بین و عدسی عمل کرده و اتلاف انرژی درون منازل را به همراه دارد .
این روز ها در خوزستان بسیار مشاهده می شود معماری طرح رومی که سبک معماری یونانی را یدک می کشد چهره مناطق مختلف را مزین کرده است؛ این امر بر اساس اصول از پیش اشاره شده با اقلیم ما همخوانی ندارد یا سقفهای شیروانی از جمله این ناهمخوانی های معماری ست.
به شهر یزد که سفر کنیم خواهیم دید، یزد شهری ست خشتی در کویر که به خوبی خودش را با آب و هوای اقلیمی آنجا وفق داده اما در شهرهای پایین دست خوزستان در سالهای اخیر همه چیز از قاعده و قانون طبیعی خودش خارج شده، به طوری که کافی ست قدم زدن در محله ها و شهرک های تازه تاسیس را کمی تجربه کنیم می بینیم به هیچ وجه به نشاط و لذتی که در کوچه های قدیمی و خشتی شوشتر یا بافت قدیمی قم و محله های قدیمی اهواز مثل عامری و یا محله های قدیمی بوشهر و همدان و محله های معروف به چمن که محلات به آن منتهی می شوند و بازار قدیمی را تشکیل می داد، دست نمی یابیم.

فرانک لوید رایت: معمار بایستی یک پیامبر باشد … یک پیامبر به مفهوم واقعی کلمه … اگر او قادر نباشد حداقل ده سال جلوتر را ببیند، نمیتوان او را یک معمار نامید.
به راستى كه شهرداري ها چقدر در این باب توانستند موفق عمل کنند .. !

اشتراک گذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *