بهداشت روان وکرونا

نویسندگان: دکترشبنم میرزایی وند،پروانه فراهانی و امیر رازقی


بهداشت روان چیست؟

سلامت روان شامل بهزیستی عاطفی ، روانی و اجتماعی ما می شود. این بر نحوه تفکر ، احساس و عملکرد ما تأثیر می گذارد. همچنین به تعیین نحوه کنترل استرس ، ارتباط با دیگران و انتخاب کمک می کند. سلامت روان در هر مرحله از زندگی ، از کودکی و نوجوانی تا بزرگسالی ، مهم است.

در طول زندگی خود ، اگر با مشکلات روحی روبرو هستید ، فکر ، روحیه و رفتار شما تحت تأثیر قرار می گیرد. بسیاری از عوامل در ایجاد مشکلات بهداشت روان نقش دارند ، از جمله:

  • عوامل بیولوژیکی ، مانند ژن ها یا شیمی مغز
  • تجارب زندگی ، مانند ضربه یا سواستفاده
  • سابقه خانوادگی مشکلات روانی

مشکلات بهداشت روان شایع است اما کمک در دسترس است . افرادی که دارای مشکلات بهداشت روانی هستند می توانند بهتر شوند و بسیاری از آنها به طور کامل بهبود می یابند .

علائم هشدار زودرس

مطمئن نیستید که شما یا شخصی که می دانید با مشکلات بهداشت روانی زندگی می کنید؟ تجربه یک یا چند احساس یا رفتار زیر می تواند هشدار دهنده اولیه یک مشکل باشد:

  • زیاد یا کم خوردن یا خوابیدن
  • دور شدن از مردم و فعالیتهای معمول
  • داشتن انرژی کم یا بدون انرژی
  • احساس بی حسی یا مانند هیچ چیز مهم نیست
  • درد و رنج غیر قابل توضیح
  • احساس ناتوانی یا ناامیدی
  • سیگار کشیدن ، نوشیدن مشروبات الکلی یا استفاده از مواد مخدر بیش از حد معمول
  • احساس گیجی غیرمعمول ، فراموشی ، لبه ، عصبانیت ، ناراحتی ، نگرانی یا ترس
  • داد زدن یا درگیری با خانواده و دوستان
  • تجربه تغییرات شدید خلقی که باعث ایجاد مشکل در روابط می شود
  • با داشتن افکار و خاطرات مداوم نمی توانید از ذهن خود بیرون بیایید
  • شنیدن صدا یا اعتقاد به چیزهایی که درست نیستند
  • به فکر آسیب رساندن به خود یا دیگران هستید
  • ناتوانی در انجام کارهای روزمره مانند مراقبت از بچه ها یا رفتن به محل کار یا مدرسه

درباره مشکلات خاص بهداشت روان و مکان کمک می توانید اطلاعات بیشتری کسب کنید.

سلامت روان و سلامتی

  • سلامت روان مثبت به مردم اجازه می دهد:
  • به تمام پتانسیل آنها پی ببرید
  • با استرس های زندگی کنار بیایید
  • مولد کار کنید
  • به جوامع آنها کمک معنا داری دهید

راه های حفظ سلامت روان مثبت عبارتند از:

  • در صورت نیاز به کمک حرفه ای مراجعه کنید
  • ارتباط با دیگران
  • مثبت ماندن
  • تحرک بدنی
  • کمک به دیگران
  • خواب کافی
  • توسعه مهارت های مقابله ای

مقابله روانشناختی با کرونا:

امروزه تمام اخبار حول محور شیوع کرونا می چرخد.متاسفانه کشور ما در روزهای اخیر جای کشور چین را در باره کرونا گرفته است.مدام خبرهای منفی در باره کرونا پخش می شود و این اخبار منفی خود ممکن است اثرات منفی بیشتری در قیاس با خود کرونا ایجاد کنند و از جمله ممکن است این خبرها و یا تغییراتی چون محدودیت ارتباط اجتماعی و نگرانی ها عوارض روانشناختی جدی برای فرد ایجاد کند،لذا لازم است روانشناسان به ویژه روانشناسان سالمت برنامه هایی جامعه محور برای مدیریت این عوارض و حفظ سلامت روانی مردم ارایه کنند.نگارنده این سطور در پاسخ به این وظیفه و با استفاده از منابع علمی معتبر این مطالب را تدوین کرده است.

کرونا ویروس یا کویدنوزده (۱۹-COVID) یکی از انواع ویروس های سرماخوردگی است که معمولا علت ۱۰ تا ۱۵ درصد سرماخوردگی ها بوده است اما این ویروس امروزه تکامل پیدا کرده و به یک ویروس جدید و پیشرفنه تر تبدیل شده است. کروناویروس یک واقعیت است وهمانطور که انکار آن غلط و اشتباه است،بزرگنمایی آن نیز اشتباه است. درست است که این بیماری بیماری خطرناکی است اما براساس آمارسازمان جهانی بهداشت میزان مرگ و میر ناشی از آن تنها بین ۱ تا۳ درصد است بنابر این ترس از آن بیشتربخاطر اخبار منفی و نگرانی ها است.نکته مهم در باره این بیماری سهولت سرایت آن است و طبق اطلاعات علمی مهمترین مبارزه با آن جلوگیری از سرایت آن است.تنها روش مطمین جلوگیری از ابتلا قرنطینه کردن افراد به ویژه افراد سالم است.به عبارت دیگر راه مقابله با این بیماری قطع ارتباطات اجتماعی و تماس های فیزیکی و یا خانه نشین کردن خودمان است.این روش مفید و موثر است اما هم نگرانی از کرونا و هم قطع ارتباط ممکن است احساسات منفی روان شناختی در مردم ایجاد کند.بعضی از این احساسات منفی عبارتند از:

– احساس اضطراب ، نگرانی یا ترس

-احساس غم ، گریه و اشک ریختن ، و یا از دست دادن عالقه نسبت به فعالیت های لذت بخش معمول

– عالئم جسمی مانند افزایش ضربان قلب ، ناراحتی معده ، کم انرژی بودن یا سایر احساسات ناراحت کننده

– سرخوردگی ، تحریک پذیری یا عصبانیت

– احساس درماندگی

– مشکل در تمرکز یا مشکل درخوابیدن

– انزوا یا جدا شدن از دیگران و یا ترس از رفتن به اماکن عمومی

راهکارهای مقابله با استرس ، اضطراب یا پریشانی:

چنین احساساتی در درجه اول طبیعی است اما چگونه با آنها مقابله کنیم.در درجه اول باید تلاش کنیم احساسات خود را انکار نکنیم.باید احساسات خود را تصدیق کنید. در شرایطی که بلاتکلیف هستید و مسایلی از این قبیل در جریان است ، احساس درک استرس ، اضطراب یا ناراحتی از جمله سایر واکنش های عاطفی طبیعی و قابل درک است. به خودتان فرصت دهید تا به آنچه که احساس می کنید توجه کرده و بیان کنید. این امر می تواند بانوشتن آنها ، صحبت با دیگران ، انجام کاری خالقانه و یا تمرین مراقبه باشد.

گاهی که احساس نیاز می کنید تمرین های ریلکسیشن و تنفس ریتمیک و مراقبه می تواند حال شما را بهتر کند.

فعالیت های روزمره خود را در صورت امکان حفظ کنید.سعی کنید در منزل برنامه روزانه و ساعتی دقیقی برای خود داشته باشید به گونه ای که احساس مفیدبودن را داشته باشید. داشتن روال و برنامه سالم می تواند تأثیر مثبتی بر

افکار و احساسات شما بگذارد. این موارد می تواند شامل موارد زیر باشد: خوردن وعده های غذایی سالم ،ورزش بدنی مانند راه رفتن ، دویدن یا کشش ، خواب کافی و انجام همه کارهایی که از آن لذت می برید.

به خودنان تلفین نکنید که مجبورید در منزل بمانید و این وحشتناک است بلکه به خودتان بگویید بر حسب شرایط آگاهانه تصمیم گرفته اید در خانه بمانید و از فعالیتها لذت ببرید.هریک از ما همواره آرزو داشته ایم فرصتی گیر بیاوریم تا کارهای ناتمام خود را انجام دهیم مثال چند روز بخوابیم یا فالن رمان را بخوانیم یا فلان مقاله را تمام کنیم و یا… از این فرصت خانه نشینی برای رسیدن به آرزوهایتان استفاده کنید و لذت ببرید.با خانواده و دوستان در ارتباط باشید. دریافت پشتیبانی و مراقبت از دیگران تأثیر قدرتمندی در کمک به ما در کنار آمدن با چالش ها دارد. گذراندن وقت با خانواده و دوستان پشتیبان می تواند احساس راحتی و ثبات را به همراه آورد. صحبت کردن در مورد نگرانی ها ، افکار و احساسات ما با دیگران نیز می تواند به ما کمک کند راه های مفیدی برای تفکر یا برخورد با یک موقعیت استرس زا پیدا کنیم.این ارتباط برای همخانه هایمان بصورت فیزیکی و کلامی باشد اما با استفاده از تلفن و شبکه های اجتماعی و مجازی مثل فیسبوک، تلگرام، واتساپ،ایمو،اسکایپ و … می توانید به صورت متنی،صوتی،تصویری با همه افراد دور از خود روزانه ارتباط داشته باشید.

اطالعات دقیق و درست را از منابع معتبر جستجو کنید. یافتن منابع معتبری که می توانید به آنها اعتماد کنید مهم است.به این مساله توجه کنید که اخبار منفی در باره کرونا منبع استرس است و این استرس زیادی می تواند سیستم ایمنی شما را ض برای جلوگیری از ترس و وحشت ناشی از ضعیف کند.اطالعات نادرست مثل سم عمل می کند. همواره اخبار منفی کرونا را دنبال نکنید.وزارت بهداشت ، سازمان بهزیستی و مراکز معتبر مشاوره

موردتایید سازمان نظام روانشناسی و مراکز مشاوره دانشجویی ، از جمله مراکز مشاوره و پشتیبانی ویژه برای شما است.محدودیت های مربوط به اخبار و رسانه های اجتماعی را برای خودتان تعیین کنید. این قابل درک است که شمامیخواهید آگاه باشید ، به خصوص اگر اخبار سالمت شما یا عزیزانتان را تحت تأثیر قراردهد. در عین حال ، به صورت مدام خواندن ، تماشا یا گوش دادن به پوشش رسانه ای ناراحت کننده می تواند به طور غیر ضروری نگرانی و اضطراب را افزایش دهد. از اخبار یا رسانه های اجتماعی دوری کنید ، به ویژه اگر اطالعات جدیدی در دسترس نیست. در عوض روی چیزهایی که در زندگی شما مثبت است و عملکردهایی که بر آنها کنترل دارید تمرکز کنید.ممکن است در محفل شما افرادی مدام بخواهند درباره کرونا صحبت کنند.شما رشته چنین بحث هایی را پاره کنید و بحث را به سمت مباحث لذت بخش دیگری سوق دهید.سعی کنید با هم خانه های خود شوخی کنید جوک بگویید طنز بگویید و بخندید اما موضوع شوخی و شوخ طبعی کرونا نباشد.شوخ طبعی خلق شما را بهتر می کند.سعی کنید محیط خانه را برای خود متنوع کنید.از روشهای دکوراسیون داخلی برای تنوع بخشی به محیط منزل استفاده کنید.حتی می توانید یک فعالیت را هربار در یکی از فضاهای منزل انجام دهید.ورزش را به هیچ عنوان فراموش نکنید.اگر وسایل ورزشی در منزل دارید حتما به صورت روزانه و روتین از آن ها استفاده کنید.اگر وسایل ورزشی ندارید پیاده روی ساده نیز مفید است.

به هیچ وجه فعالیتهای لذت بخش مثل آموزش دیدن، تماشای فیلم و سریال و خواندن کتاب و رمان را فراموش نکنید اما توجه داشته باشید که موضوع این کتابها و فیلم ها ناراحت کننده نباشد. اگر اهل هنر هستید حتما در این اوقات فراغت برای پرداختن به هنر مثال تولید یک وسیله هنری و یا نواختن موسیقی استقاده کنید.همیشه خودتان را در منزل مشغول کنیددر صورتی که در منزل شما کودکی هست حتما مراقب وی باشید و به زبان کودک برایش توضیح دهید که چرا نباید از منزل خارج شوید و مواظب باشید ترس آنها را افزایش ندهید.سعی کنید مثل یک همبازی با کودک بازی کنید و حوصله خود را در این زمینه افزایش دهید.کودکان را در معرض اخبار منفی کرونا قرار ندهید.توصیه های بهداشتی پزشکان را بدون نگرانی انجام دهید.برخی ممکن است تصور کنند شستن مکرر دست ها شاید به وسواس منتهی شود.چنین چیزی درست نیست و بدون مشکالت روانی عمیق کسی دچار وسواس نمی شود.در صورتی که احساس می کنید کنترل هیجانات منفی برایتان دشوار است حتما با یک روانشناس یا مشاور ماهر به صورت تلفنی یا مجازی ارتباط برقرار کنید.

بهداشت روان و مقابله با استرس در هنگام شیوع COVID-19:

بیماری های همه گیر ممکن است استرس زا باشد!

ویروس کرونا ویروس ۲۰۱۹ (COVID-19)ممکن است برای افراد استرس آور باشد. ترس و اضطراب در مورد یک بیماری جدید و آنچه ممکن است اتفاق بیفتد می تواند طاقت فرسا باشد و احساسات شدیدی را دربزرگسالان و کودکان ایجاد کند. اقدامات بهداشت عمومی ، مانند فاصله اجتماعی ، می تواند احساس انزوا و تنهایی در افراد ایجاد کند و باعث افزایش استرس و اضطراب شود. با این حال ، این اقدامات برای کاهش شیوع COVID-19 لازم است. کنار آمدن با استرس به روشی سالم،شما ، افرادی که به آنها اهمیت می دهید و جامعه خود را قوی تر می کند.

استرس در هنگام شیوع بیماری عفونی گاهی می تواند موارد زیر را ایجاد کند:

  • از سلامتی خود و عزیزانتان،وضعیت مالی یا شغلی یا از دست دادن خدمات پشتیبانی که به آنها اعتماد دارید ترس و نگرانی داشته باشید.
    • تغییر در الگوی خواب یا غذا خوردن.
    • مشکل خواب یا تمرکز.
    • بدتر شدن مشکلات مزمن سلامتی.
    • بدتر شدن شرایط بهداشت روانی.
    • افزایش مصرف دخانیات ، و / یا الکل و سایر مواد.
    • دست نگه داشتن نماد نور قلب
  • از سلامت روان خود مراقبت کنید

ممکن است در طول این بیماری همه گیر استرس را تجربه کنید. ترس و اضطراب می تواند طاقت فرسا باشد و احساسات شدیدی ایجاد کند.

هر کس واکنش متفاوتی نسبت به شرایط استرس زا نشان می دهد:

نحوه واکنش شما به استرس در طی بیماری همه گیر COVID-19 می تواند به سابقه، حمایت اجتماعی شما از خانواده یا دوستان ، وضعیت مالی، سلامت و پیش زمینه عاطفی، جامعه ای که در آن زندگی می کنید و بسیاری از عوامل دیگر بستگی داشته باشد.

تغییراتی که ممکن است به دلیل همه گیری COVID-19 اتفاق بیفتد و روش هایی که سعی در مهار انتشار ویروس داریم می تواند هرکسی را تحت تأثیر قرار دهد.

افرادی که ممکن است با شدت بیشتری به استرس ناشی از بحران پاسخ دهند عبارتند از:

افرادی که بیشتر در معرض خطر بیماری شدید ناشی از COVID-19 هستند (به عنوان مثال افراد مسن و افراد در هر سنی که دارای شرایط پزشکی خاصی هستند).

  • کودکان و نوجوانان.
  • افرادی که از اعضای خانواده یا عزیزانشان مراقبت می کنند.
  • کارگران خط مقدم مانند ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی و اولین پاسخ دهندگان ،
  • کارگران اساسی که در صنایع غذایی کار می کنند.
  • افرادی که دارای شرایط بهداشت روانی موجود هستند.
  • افرادی که از مواد استفاده می کنند یا دارای اختلال در مصرف مواد هستند.
  • افرادی که شغل خود را از دست داده اند ، ساعات کار آنها کاهش یافته است یا تغییرات عمده دیگری در شغل خود ایجاد کرده اند.
  • افرادی که معلولیت یا تأخیر در رشد دارند.
  • افرادی که از نظر اجتماعی منزوی از دیگران هستند ، از جمله افرادی که به تنهایی زندگی می کنند و افراد در مناطق روستایی یا مرزی.
  • افراد در برخی از گروه های اقلیت نژادی و قومی.
  • افرادی که به اطلاعات زبان اصلی خود دسترسی ندارند.
  • افرادی که بی خانمانی را تجربه می کنند.
  • افرادی که در یک محیط جمع (گروهی) زندگی می کنند.

مراقب خود و جامعه خود باشید:

مراقبت از دوستان و خانواده می تواند از بین برنده استرس باشد ، اما باید با مراقبت از خود متعادل باشد. کمک به دیگران برای کنار آمدن با استرس خود ، مانند ارائه حمایت اجتماعی ، همچنین می تواند جامعه شما را قویتر کند. در زمان افزایش فاصله اجتماعی ، افراد هنوز هم می توانند ارتباطات اجتماعی را حفظ کرده و از سلامت روانی خود مراقبت کنند. تماس های تلفنی یا گپ های ویدئویی می تواند به شما و عزیزانتان کمک کند تا از نظر اجتماعی ارتباط برقرار کنند ، کمتر تنها باشند و یا منزوی باشند.

راه های سالم برای کنار آمدن با استرس:

  • بدانید اگر بیمار هستید و نگران COVID-19 هستید ، چه کاری باید انجام دهید. قبل از شروع هرگونه خود درمانی برای COVID-19 با یک متخصص بهداشت تماس بگیرید.
  • بدانید از کجا و چطور می توانید خدمات درمانی و سایر منابع و منابع حمایتی ، از جمله مشاوره یا درمان (به صورت حضوری یا از طریق خدمات دور بهداشت) را دریافت کنید.
  • از سلامت عاطفی خود مراقبت کنید. مراقبت از سلامتی عاطفی به شما کمک می کند تا روشن فکر کنید و در برابر نیازهای ضروری برای محافظت از خود و خانواده واکنش نشان دهید.
  • از تماشای ، خواندن یا گوش دادن به اخبار ، از جمله در رسانه های اجتماعی ، استراحت کنید. شنیدن مکرراً درمورد همه گیری می تواند ناراحت کننده باشد.
  • مراقب بدن خود باشید.
  • نفس عمیق بکشید ، کشش بگیرید یا نماد خارجی را مدیتیشن کنید

o سعی کنید وعده های غذایی سالم و متعادل بخورید.

o به طور منظم ورزش کنید

o زیاد بخوابید

o از مصرف زیاد الكل و خشك خودداری كنید.

  • وقت بگذارید تا راحت شوید. سعی کنید فعالیتهای دیگری را که از آنها لذت می برید انجام دهید.
  • با دیگران ارتباط برقرار کنید. با افراد مورد اعتماد خود در مورد نگرانی ها و احساس خود صحبت کنید
  • با سازمانهای جامعه یا ایمان خود ارتباط برقرار کنید. در حالی که اقدامات فاصله دهی اجتماعی برقرار است ، اتصال آنلاین ، از طریق رسانه های اجتماعی یا از طریق تلفن یا پست الکترونیکی را در نظر بگیرید.

برای کمک به کاهش استرس ، واقعیت ها را بدانید:

دانستن حقایق مربوط به COVID-19 و جلوگیری از انتشار شایعات می تواند به کاهش استرس و کلاله کمک کند. درک خطر برای خود و افرادی که به آنها اهمیت می دهید می تواند به شما کمک کند با دیگران ارتباط برقرار کنید و شیوع آن را کمتر فشار آور کنید.

از سلامت روان خود مراقبت کنید:

سلامت روان بخش مهمی از سلامتی و سلامتی است. این بر نحوه تفکر، احساس و عملکرد ما تأثیر می گذارد. همچنین ممکن است بر نحوه کنترل استرس، ارتباط با دیگران و انتخاب در هنگام اضطرار تأثیر بگذارد.

افرادی که قبلاً دارای شرایط بهداشت روان یا اختلالات مصرف مواد بوده اند ، ممکن است در شرایط اضطراری به ویژه آسیب پذیر باشند. شرایط بهداشت روان (مانند افسردگی ، اضطراب ، اختلال دو قطبی یا اسکیزوفرنی) بر روی تفکر ، احساس ، خلق و خو یا رفتار فرد تأثیر می گذارد به طوری که توانایی او در ارتباط با دیگران و عملکرد هر روز را تحت تأثیر قرار می دهد. این شرایط ممکن است موقعیتی (کوتاه مدت) یا طولانی مدت (مزمن) باشد. افرادی که از قبل شرایط بهداشت روانی دارند باید به درمان خود ادامه دهند و از علائم جدید یا بدتر شدن آن آگاه باشند. اگر فکر می کنید علائم جدید یا بدتری دارید ، با ارائه دهنده خدمات بهداشتی خود تماس بگیرید.

اگر چند روز متوالی استرس مانع فعالیتهای روزمره شما می شود با ارائه دهنده خدمات بهداشتی خود تماس بگیرید. منابع رایگان و محرمانه همچنین می توانند به شما یا عزیز شما کمک کنند تا با یک مشاور ماهر و آموزش دیده در منطقه خود ارتباط برقرار کنید.

بهبودی از COVID-19 یا پایان دادن به انزوای خانگی:

در صورت داشتن یا در معرض ابتلا به COVID-19 ، جدا شدن از دیگران می تواند استرس زا باشد. هر فردی که به یک دوره منزوی شدن در خانه پایان می دهد ، ممکن است احساس متفاوتی نسبت به آن داشته باشد.

واکنش های احساسی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • احساسات مختلف ، از جمله تسکین.
  • از سلامتی خود و عزیزانتان بترسید و نگران باشید.
  • از تجربه داشتن COVID-19 و نظارت بر خود و یا تحت نظارت دیگران استرس داشته باشید.
  • ناراحتی ، عصبانیت یا ناامیدی به دلیل اینکه دوستان یا عزیزان شما ترس از گرفتن بیماری از شما دارند ، حتی اگر از بودن در کنار دیگران راحت باشید.
  • در حالی که COVID-19 داشته اید ، در مورد عدم توانایی انجام کارهای عادی یا وظایف والدین مقصر شناخته شده اید.
  • حتی اگر قبلاً COVID-19 داشته اید ، نگران آلوده شدن مجدد یا بیمار شدن باشید.
  • سایر تغییرات بهداشت عاطفی یا روانی.
  • اگر کودک یا کسی که می شناسد مبتلا به COVID-19 باشد ، کودکان ممکن است ناراحت یا احساسات شدید دیگری داشته باشند ، حتی اگر اکنون بهتر شده و بتوانند دوباره در کنار دیگران باشند.

بهداشت روان و بیماری همه گیر Covid-19:

کمبود شدید منابع برای آزمایش و درمان و محافظت از پاسخ دهندگان و ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی از عفونت ، اعمال اقدامات ناشناخته بهداشت عمومی که آزادی های شخصی را نقض می کند ، خسارات مالی بزرگ و فزاینده ، و پیام های متناقض مقامات از مهمترین موارد هستند عوامل استرس زایی که بدون شک به پریشانی عاطفی گسترده و افزایش خطر بیماری روانی مرتبط با Covid-19 کمک خواهند کرد. ارائه دهندگان خدمات بهداشتی و درمانی نقش مهمی در پرداختن به این نتایج عاطفی به عنوان بخشی از پاسخ همه گیر دارند.

موارد اضطراری بهداشت عمومی ممکن است سلامت ، ایمنی و رفاه افراد (باعث ایجاد ناامنی ، گیجی ، انزوای عاطفی و لکه دار شدن) و جوامع (به دلیل خسارات اقتصادی ، تعطیلی کار و مدرسه ، منابع ناکافی برای پزشکی) پاسخ ، و توزیع کمبود مایحتاج). این تأثیرات ممکن است به طیف وسیعی از واکنشهای عاطفی (مانند پریشانی یا شرایط روانی) ، رفتارهای ناسالم (مانند مصرف بیش از حد مواد) و عدم انطباق با دستورالعمل های بهداشت عمومی (مانند حبس در خانه و واکسیناسیون) در افرادی که به این بیماری مبتلا می شوند و در جمعیت عمومی. تحقیقات گسترده در مورد سلامت روان فاجعه ثابت کرده است که پریشانی عاطفی در جمعیت های تحت تأثیر همه جا وجود دارد – یافته ای که مطمئناً در جمعیت های تحت تأثیر همه گیری Covid-19 نیز تکرار می شود.

بعد از بلایا ، بیشتر مردم مقاومت می کنند و تسلیم آسیب شناسی روانی نمی شوند. در واقع ، برخی از افراد نقاط قوت جدیدی پیدا می کنند. با این وجود ، در حوادث طبیعی “متعارف” ، حوادث تکنولوژیکی و اقدامات عمدی تخریب جمعی ، نگرانی اصلی اختلال استرس پس از سانحه( (PTSD ناشی از قرار گرفتن در معرض ضربه است. شرایط پزشکی از علل طبیعی مانند عفونت ویروسی تهدید کننده حیات معیارهای فعلی برای تروما مورد نیاز برای تشخیص PTSD، برآورده نمی ۱ اما آسیب شناسی روانی دیگر مانند اختلالات افسردگی و اضطراب، ممکن است امدن.

برخی از گروه ها ممکن است نسبت به سایر افراد در برابر تأثیرات روانی – اجتماعی بیماری های همه گیر آسیب پذیر باشند. به طور خاص ، افرادی که به این بیماری مبتلا می شوند ، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آن (از جمله افراد مسن ، افرادی که عملکرد ایمنی بدنشان به خطر افتاده است و کسانی که در محیط های اجتماع زندگی می کنند یا تحت مراقبت قرار می گیرند) و افرادی که قبلاً دارای مشکلات پزشکی ، روانپزشکی یا مصرف مواد بوده اند در معرض خطر افزایش یافته برای پیامدهای روانی اجتماعی نامطلوب است. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی نیز با توجه به خطر قرار گرفتن در معرض ویروس ، نگرانی در مورد آلوده سازی و مراقبت از عزیزانشان ، کمبود تجهیزات محافظت شخصی ( (PPE ساعات کار طولانی تر و درگیری در آنها ، به ویژه در معرض پریشانی عاطفی در همه گیر کنونی قرار دارند. تصمیمات تخصیص منابع از نظر عاطفی و اخلاقی. اقدامات پیشگیری مانند غربالگری برای مشکلات روانی ،فراتر از استرس های ذاتی خود بیماری ، دستورالعمل های انبوه حبس در خانه (از جمله دستورهای ماندن در خانه ، قرنطینه و انزوا) برای آمریکایی ها جدید است و نگرانی را در مورد واکنش مردم به صورت فردی و جمعی افزایش می دهد. بررسی اخیر عواقب روانشناختی در نمونه های افراد قرنطینه شده و ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی ممکن است آموزنده باشد. این نتایج عاطفی بی شماری از جمله استرس ، افسردگی ، تحریک پذیری ، بی خوابی ، ترس ، گیجی ، عصبانیت ، ناامیدی ، بی حوصلگی و کلاله مرتبط با قرنطینه را نشان داد ، برخی از آنها پس از رفع قرنطینه نیز ادامه یافت. عوامل استرس زای خاص شامل مدت زمان بیشتری در حبس ، داشتن تجهیزات ناکافی ، مشکل در تأمین مراقبت های پزشکی و داروها و در نتیجه خسارات مالی است. در همه گیری کنونی ، محاصره خانه های گسترده جمعیت برای دوره های نامحدود ، اختلاف در دستورهای خانه نشینی که از سوی حوزه های مختلف قضایی صادر شده و پیام های متناقض دولت و مقامات بهداشت عمومی به احتمال زیاد ناراحتی را تشدید می کند. مطالعه ای که در اوایل سال ۲۰۰۰ در جوامع مبتلا به سندرم حاد تنفسی حاد (SARS) انجام شد ، نشان داد که اگرچه اعضای جامعه ، افراد مبتلا و کارمندان مراقبت های بهداشتی انگیزه رعایت قرنطینه را داشتند تا خطر آلوده شدن دیگران و محافظت از سلامت جامعه را رعایت کنند. ، پریشانی عاطفی برخی را وسوسه کرد که به نقض دستورات خود فکر کنند.

فرصت ها برای نظارت بر نیازهای روانی – اجتماعی و ارائه پشتیبانی در هنگام مواجهه مستقیم بیمار در عمل بالینی ، در این بحران به دلیل محصور شدن در خانه در مقیاس وسیع ، بسیار محدود می شود. خدمات روانشناختی که به طور فزاینده ای در مراکز مراقبت های اولیه ارائه می شوند ، با استفاده از پزشکی از راه دور ارائه می شوند. در زمینه Covid-19 ، ارزیابی و نظارت روانشناختی باید شامل سوالات مربوط به عوامل استرس زا مربوط به Covid-19 (مانند قرار گرفتن در معرض منابع آلوده ، اعضای خانواده آلوده ، از دست دادن عزیزان و فاصله جسمی) ، مشکلات ثانویه (ضرر اقتصادی ، به عنوان مثال) ، اثرات روانی – اجتماعی (مانند افسردگی ، اضطراب ، مشغله های روانی ، بی خوابی ، افزایش مصرف مواد و خشونت خانگی) و شاخص های آسیب پذیری (مانند شرایط جسمی یا روانی که از قبل وجود داشته است). بعضی از بیماران برای ارزیابی و مراقبت رسمی از سلامت روان نیاز به ارجاع دارند ، در حالی که دیگران ممکن است از مداخلات حمایتی طراحی شده برای ارتقا well سطح سلامتی و تقویت مقابله (مانند آموزش روانشناختی یا روشهای شناختی رفتاری) بهره مند شوند. با توجه به گسترش بحران اقتصادی و عدم قطعیت های متعدد پیرامون این بیماری همه گیر ، ممکن است ایده خودکشی ظاهر شده و نیاز به مشاوره فوری با یک متخصص بهداشت روان یا ارجاع برای بستری شدن احتمالی در روانپزشکی داشته باشد.

با خفیف تر شدن طیف روانی – اجتماعی ، بسیاری از تجربیات بیماران ، اعضای خانواده و مردم را می توان به طور مناسب با ارائه اطلاعاتی در مورد واکنش های معمول به این نوع استرس و با اشاره به اینکه افراد حتی در در میان شرایط وخیم ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی می توانند پیشنهادهایی را برای مدیریت استرس و مقابله (مانند فعالیت های ساختاری و حفظ روال) ارائه دهند ، بیماران را به خدمات اجتماعی و بهداشت روان پیوند دهند و به بیماران توصیه کنند که در صورت لزوم از متخصصان بهداشت روان کمک بگیرند. از آنجا که گزارش های رسانه ای می توانند از نظر احساسی ناراحت کننده باشند ، باید تماس با اخبار مربوط به همه گیری کنترل و محدود شود. از آنجا که والدین معمولاً ناراحتی فرزندان خود را دست کم می گیرند ، بنابراین باید بحث های آزاد برای رفع واکنش ها و نگرانی های کودکان تشویق شود.

در مورد خود ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی ، طبیعت جدید SARS-CoV-2 ، آزمایش ناکافی ، گزینه های درمانی محدود ، PPE ناکافی و سایر تجهیزات پزشکی ، حجم کار زیاد و سایر نگرانی های ظهور دهنده منابع استرس هستند و امکان پریشانی سیستم ها را دارند. مراقبت از خود برای ارائه دهندگان ، از جمله ارائه دهندگان مراقبت های بهداشت روان ، شامل آگاهی از بیماری و خطرات ، نظارت بر واکنش های استرس خود و جستجوی کمک مناسب با مسئولیت ها و نگرانی های شخصی و شغلی – از جمله مداخلات حرفه ای بهداشت روان در صورت نشان دادن است. سیستم های مراقبت های بهداشتی باید با نظارت بر واکنش ها و عملکرد ، تغییر در تکالیف و برنامه ها ، اصلاح انتظارات ، فشارهای موجود بر روی ارائه دهندگان فردی و فعالیت های عمومی را برطرف کنند.

با توجه به اینکه بیشتر موارد Covid-19 در محیط های مراقبت های بهداشتی توسط کارگرانی که آموزش بهداشت روان کم یا زیادی ندارند شناسایی و درمان می شوند ، ضروری است که ارزیابی و مداخله برای نگرانی های روانی – اجتماعی در آن محیط ها انجام شود. در حالت ایده آل ، ادغام ملاحظات بهداشت روان در مراقبت از Covid-19 در سطح سازمانی از طریق برنامه ریزی ایالتی و محلی مورد توجه قرار می گیرد. مکانیسم های شناسایی ، ارجاع و درمان عواقب شدید روانی – اجتماعی. و اطمینان از ظرفیت مشاوره با متخصصان.

آموزش و آموزش در مورد مسائل روانشناختی باید به رهبران سیستم بهداشت ، اولین پاسخ دهندگان و متخصصان مراقبت های بهداشتی ارائه شود. جوامع بهداشت روان و مدیریت اضطراری باید برای شناسایی ، توسعه و انتشار منابع مبتنی بر شواهد در ارتباط با سلامت روان در حوادث ، بهداشت و درمان و روان درمانی ، نیازهای جمعیت های خاص و اطلاع رسانی به مرگ و مراقبت از سوگ ، با هم کار کنند. تلاش های ارتباطی ریسک باید پیچیدگی های موضوعات در حال ظهور مانند دستورالعمل های پیشگیری ، در دسترس بودن و قابل قبول بودن واکسن و مداخلات مبتنی بر شواهد را که مربوط به بیماری های همه گیر است ، پیش بینی کند و باید طیف وسیعی از نگرانی های روانی – اجتماعی را برطرف کند. متخصصان بهداشت روان می توانند به رهبران معتمد پیام های دستی بسازند

همه گیری Covid-19 پیامدهای نگران کننده ای بر سلامت فردی و جمعی و عملکرد عاطفی و اجتماعی دارد. علاوه بر ارائه مراقبت های پزشکی ، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی گسترده نیز نقش مهمی در نظارت بر نیازهای روانشناختی و ارائه حمایت روانی اجتماعی از بیماران خود ، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی و مردم دارند – فعالیت هایی که باید در مراقبت های بهداشتی عمومی همه گیر ادغام شوند.

 

 

منابع:

  • gov
  • دکتر احمد علی پور رییس انجمن روانشناسی سلامت ایران
  • Neshat Khosravi – Microbiologist: https://www.cdc.gov
  • Trauma- and stressor-related disorders. In: Diagnostic and statistical manual of mental disorders. 5th ed. Arlington, VA: American Psychiatric Association, ۲۰۱۳:۲۶۵-۹۰٫
  • Brooks SK, Webster RK, Smith LE, et al. The psychological impact of quarantine and how to reduce it: rapid review of the evidence. Lancet ۲۰۲۰; ۳۹۵:۹۱۲-۹۲۰٫
  • DiGiovanni C, Conley J, Chiu D, Zaborski J. Factors influencing compliance with quarantine in Toronto during the 2003 SARS outbreak. Biosecur Bioterror ۲۰۰۴; ۲:۲۶۵-۲۷۲٫
  • Pfefferbaum B, Schonfeld D, Flynn BW, et al. The H1N1 crisis: a case study of the integration of mental and behavioral health in public health crises. Disaster Med Public Health Prep ۲۰۱۲; ۶:۶۷-۷۱٫

 

 

هر گونه کپی‌برداری از این مطلب، با ذکر نام منبع و مؤلف آن بلامانع است. copyright©

 

اشتراک گذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *