تئاتر

با پیشنهاد انستیتو بین‌المللی تئاتر (ITI)در سال ۱۹۶۱، روز ۲۷ مارس به عنوان روز جهانی تئاتر نامگذاری شد. 

تئاتر امری ست پیدا و پنهان؛ پیداست از آن رو که قابل دیدن است و پنهان از آن جهت که تاثیر می گذارد بر روح و روان و اندیشه انسان.
هدف از اجرای تئاتر، کشف وسعت کهکشان ذهن تماشاگر توسط خودش است.                                                                                          

تئاتر به مفهوم غربی آن هنری وارداتی ست هرچند که گونه های مختلف نمایشی در پهنه فرهنگی و تاریخی ما وجود داشته است. اکنون تئاتر به مفهوم غربی آن مرسوم تر است تا اشکال نمایشی ملی و مذهبی چون روحوضی و تعزیه؛ البته که تمرکز اصلی اجراهای تئاتر در پایتخت است اما همین تئاتر هم حال و روز خوشی ندارد. آن چه که امروز، تئاتر را به ورطه ی انفعال کشانده است، نبود برنامه ریزی مناسب و همچنین نبود اراده کافی از جانب نهادها و مسئولین ذیربط در جهت پیشرفت و گسترش تئاتر در کشور است. تئاتر در پایتخت تبدیل به ویترین شیک و زیبایی شده که تماشاگران تنها برای دیدن بازیگران مشهور به تماشای تئاتر می روند و همین جریان سبب کم شدن اجراهای تجربی و نوآور شده است.البته هنوز می توان بارقه هایی از امید را در تئاتر شهرستان ها مشاهده کرد.                                                                                                                              

دی ماه ۱۳۹۶ به دعوت وهاب سعیدی، دبیر پانزدهمین جشنواره بین المللی تئاتر عربی خوزستان و به همراه دو همکار تئاتری از کشورهای عراق و عمان، عضو هیئت داوران جشنواره بودم. نقطه قوت جشنواره، استقبال بی نظیر تماشاگران بود که توجه همکاران خارجی را در پی داشت و از این استقبال شگفت زده شدند. همکاران عراقی و عمانی، حسرت نداشتن تماشاگرانی این چنین و نیز حضور استعدادهای عالی در بخش های مختلف را پنهان نمی کردند و من مدام افسوس می خوردم که چرا  تئاتر در کشور ما با وجود ظرفیت ها و استعدادهای بسیار، در پایین ترین میزان توجه قرار دارد. تئاتر قبل از آن که به هنرمند نیاز داشته باشد به مخاطب نیاز دارد سپس می تواند تبدیل به امر فرهنگی و هنری بشود. اکنون که مخاطب، آن هم در سطح عالی وجود دارد چرا امکانات فنی و زیربنایی و اقتصادی را مهیای ساختن دنیایی از شگفتی نمی کنیم؟                                                                        

امید که سال جدید سالی باشد برای خلق شگفتی های جدید بر روی صحنه های خاک خورده سرزمین مان. 

عمار عاشوری 

۸فروردین/۱۳۹۹   

تئاتر، اجرای نمایش هملت به کارگردانی آرش دادگر از ایران در جشنواره شکسپیر گدانسک لهستان

                                                                     

اشتراک گذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *