جستاری در اولویت “وفاق ملی” بر “توافق جهانی”

نویسنده: دکتر محمد حسن علایی (جامعه شناس و مولف کتاب “گفتمان وفاق”)


به عنوان یک دانش آموخته ی جامعه شناسی، و با این امید که بخت با او یار خواهد بود و صدایش پیش از آنکه برای همه چیز دیرتر شود، به گوش بزرگان دلسوز خواهد رسید، بر آنم در این جستار کوتاه از ضرورت رسیدن به یک وفاق در سطح ملی به عنوان پیش نیاز نیل به یک توافق در سطح جهانی اجمالا به طرح نکاتی چند بپردازم:

-معیشت و سطح زندگی مردم، نمی تواند و نباید وجه المصالحه ی هیچ یک از جریانات سیاسی و جناحی قرار گردد خاصه اینکه امروز پس از چهار دهه که از عمر انقلاب این ملت می گذرد به اذعان بزرگان نمره ی عدالت اجتماعی بسیار پایین است و علی الخصوص در سال های اخیر و تحت شدیدترین فشارهای نظام سلطه و در میدان جنگ اقتصادی در پوشش تحریم مع الاسف کمر ملت خم شده و کارد به استخوان طبقات آسیب دیده رسیده است.
-دولت جدید با فرض عزم و اهتمام و کارآمدی کامل اجزای حیاتی اش، برای حل معضلات اقتصادی، همچنان با یک پروسه ی زمان بر و طولانی در صحنه ی مذاکرات مواجه خواهد بود و این به معنی ضرورت درک فوریت بی شک و شبه ی فایق آمدن به شکاف های ریز و درشت جامعه در جهت ارتقای تاب آوری آحاد جامعه در این شرایط خطیر و نفس گیر است.
-اهل نظر دردمند و دانشگاهیان دغدغه مند و علی الخصوص آن دسته از ایشان که جانشان را در طبق اخلاص گذاشته اند و چندان که باکری ها و همت ها در میدان جنگ آنروز جان فشانی کردند امروز در صحنه ی جنگ اقتصادی، شبانه روز آرام و قرار نمی شناسند تا باری از دوش این ملت برداشته، مرهمی بر جسم و جان خسته و آزرده ی این مردمان بنهند، هم ایشان به ضرورت نیل به یک وفاق ملی مکررا و موکدا تاکید می ورزند.
-رسانه های بیگانه با نهایت توان و قوت بر طبل اختلافات می کوبند تا وضعیت را بدتر و سیاه تر نشان دهند تا رسیدن به بن بست را در تمام ساحات حیات ملت به ایشان القا کنند و اجازه دادن به چنین شیطنت ها و بدخواهی هایی عین افتادن در چاهی است که ایشان برای ما کنده اند، بنابراین ترمیم و تغذیه ی افکار عمومی بی هیچ تعارفی چونان نان شب که صد البته بدان محروم و مستحقیم، لازم و حیاتی است.

به عنوان سخن آخر لازم می دانم، به ضرورت طرح افکنی گفتمان های انسجام بخش اشاره داشته، اقبال اهل نظر، مسئولان و همه ی متنفذین جامعه به “گفتمان وفاق” که ثمره ی دو دهه زیست آکادمیک نگارنده و حاصل تلمذ از محضر دانشگاهيان دلسوزی چون دکتر بیژن عبدالکریمی که به حق “معلم وفاق” در این خاک اهورای و سرزمین پر افتخار هستند خاصه در این شرایط صعب و سخت، می تواند و باید زمینه ساز نیل به یک “وفاق ملی” به عنوان پیش نیاز هر گونه توافق جهانی قلمداد و از سوی هر آن کس که دل در گرو آبادانی و توسعه این کشور دارد مجاهدانه و مشفقانه دنبال گردد.

اشتراک گذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.