سوپر کارکتر ها و جریان تصمیم گیری در خوزستان

در استان خوزستان تصمیم های کلان عموماً از برنامه ریزی طولانی مدت، اصولی، علمی و متناسب با شرایط زیست محیطی جامعه فاصله دارد.
عموماً نحوه تصمیم گیری ها در [ظرف] پاسخ به رویدادهای ناگهانی رُخ می دهد؛ از این روی شرایط تصمیم گیری عموماً وابسته به عوامل مختلفی هستند که تنها در شرایط خود می توانند قابل توجیه باشند.

در این صورت است که همواره با مجموعه ای از تصمیم های متنوع روبه رو خواهیم بود، به این مفهوم که این گونه تصمیم ها تنها با بررسی تمام مفروضات تحمیلی، از شرایط ماحدث می توانند در آن بازه های زمانی خاص، منطقی و قابل قبول جلوه دهند؛ به همین سبب ما با شکلی از تصمیم گیری مواجه می شویم که <<آنی>> است برای بستن موقتی دهان آن رویداد.

در این صورت همواره با سلسله نتایج موقت و تجربه های گوناگونی دست و پنجه نرم می کنیم که نمی توان بر پایه آن ها تصمیم های ” آتی” را نه در سطوح بالا بلکه در پایین ترین سطوح نیز متصور شد.
قطعاً تفسیر ما از یک مدیر لایق و با تدبیر یک <<سوپر کارکتر>> فوق العاده ای ست که بتواند با انعطاف فراوان و اعجاز از بند خیل عظیمی از محدودیت های قانونی گذر کرده و تا حدودی از فاجعه های هولناک طبیعی و غیر طبیعی بکاهد و همه گان را در ساعت صفر از بلاها مصون دارد. لذا در این بستر قاعدتاً با دو نکته اساسی در مدیریت جریان های کلان روبه رو خواهیم شد.
اول آن که همواره با ناهماهنگی دستگاه های تصمیم گیری مواجه ایم
دوم غلبه [چیره گی رویدادها] و انفعالی شدن تصمیم های کلان مدیریت ها بر قدرت کنترل رویدادها از سوی مدیریت های کلان استان

در این شرایط مدیری که بتواند در مقابل تصمیم های مقطعی، زمین بازی را با تغییرات علمی کنترل شده و برنامه ریزی های دقیق اداره کند، نه تنها زیرمجموعه های خود بلکه مجموعه های مورد تعامل اش را نیز دچار چالش در تغییر رویکرد می کند. این جاست که می توان آن را به عنوان یک سرآغاز تحول اجتماعی – سیاسی در عرصه کلان [تصمیم گیری] استان دید.

اگر مدیریت سیال سیل و سدود، بخشی از جریان های محیط زیستی و بحران های میراث فرهنگی را در سطوح کلان استان بررسی کنیم؛ می توان به وضوح فرآیند تحول، پویش علمی و تخصصی را دید. تغییر و تحولات امیدوار کننده ای که در راس مدیریت امور عمرانی استانداری صورت پذیرفت، عدم انفعال و تصمیم گیری عجولانه در حوادث بسیار بغرنج و حساس استان، همراهی و تقابل علمی شفاف در تعامل با ارگان های مختلف سبب شد، برای اولین بار برخی از سازمان های خود مختار این استان در قِبال چهره جدیدی از مدیریت – در معاونت امور عمرانی استانداری – نهایتاً تن به دو جریان مطالبه گری علمی و شفافیت رسانه ای دهند و از همه مهم تر خود را مسئول پاسخگویی در قِبال تصمیم های اتخاذ شده در دوره خدمت خود بدانند، از سوی دیگر با نظارت مستقیم و مشورت با تیم های تخصصی از تکرار حوادث ناگوار سال های گذشته جلوگیری به عمل آمد.
این نقطه را می توان نقطه عطف و یکی از نشانه های خوب و قابل قبولی در امر تصمیم گیری های کلان استان دانست که کمتر بدان پرداخته شده است.

این که بگوییم مدیریت معاونت امور عمرانی استانداری خوزستان خالی از نقد است؛ طبعاً کلامی خلاف واقع است؛ اما استقامت و اصرار بر استفاده از تجارب گذشته، کنار زدن تصمیم های سطحی خارج شده از << گعدیه ها>> و اتکا به تیم های تخصصی و رونمایی از چشم انداز های جدیدی از برنامه های توسعه شهری در مقابل بلا ها و حوادث ناگواری که در قِبال امواج انفعال زایش در تصمیم گیری های کلان، هر مدیری را به چالش می کشد، حتماً در چشم نخبگان به خوبی قابل رؤیت است.
اگر با معیار های بهینه سازی، کُنش و واکنش سریع در مقابل حوادث ناگوار از منظر پرداخت های علمی در شرایط نامتوازن محیطی و طبیعی، مدیریت یک ساله معاونت امور عمرانی استانداری استان خوزستان را با شیوه های سنتی مدیریتی پیش از آن به قیاس بگذاریم به وضوح در خواهیم یافت، امروز با شکل جدیدی از ساختار مدیریتی رو به رو شده ایم که می توان انتظار داشت با تقویت آن در بالا ترین سطح قدرت تصمیم گیری، در سطوح پایین تر نیز پوست اندازی هایی صورت گیرد که فضای مدیریت شهری را از تصمیم گیری های گعدیه ای خارج کند و خیل عظیمی از نخبگان و متخصصینی که از مسند تصمیم گیری ها کنار زده شده اند به جریان عمران استان در سطوح مختلف بازگردند.

ساده است اگر بگوییم ” امسال دچار سیل نشده ایم؛ اما به سادگی مخازن مان را برای ماه های کم آب پیش روی لبریز کرده ایم ” اما مهم است اگر دقت کنیم به این موضوع که چگونه یک فاجعه با تغییر رویکرد، تکرار نشد !

اشتراک گذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *