فلسفه ی بدنسازی و پرورش اندام

بدنسازی ورزشی است که فرد بدنساز با انجام تمرین های قدرتی و استقامتی بر روی عضلات خود، همچنین تغذیه و رژیم مناسب و استراحت کافی رژیم خود را شکل داده است و پایه ی شکل گیری این ورزش این گونه بود که در اواخر قرن ۱۹م. فکر تازه ای در یونان باستان که اساطیر آن در زیبای و پرورش یافتگی عضلات و بدن خود عاملی برای ستایش به حساب می آمدند.

با به وجود آمدن این فکر سنت قدیمی بلند کردن سنگ ها به صورت مدرنیته به ورزش وزنه برداری درآمد. یک فوق ستاره ی بدنسازی در اوایل قرن ۲۰م. شخصی بنام یوجین ساندو بود که به عنوان پدر بدنسازی شناخته شده و شهرت خود را در اروپا به عنوان مرد قدرتمند اروپا بدست آورد.

او در سال ۱۸۹۰ به آمریکا آمد و چیزی که او را از بقیه متمایز میکرد بدن ورزیده، زیبایی، قدرت و حجم و پرورش عضلات وی بود و به دلیل معروفیت ساندو فروش دمبل و هالتر به طرز چشم‌گیری اوج گرفت.
ورود رشته ی پرورش اندام در کشور ما بدین گونه بود که زنده یاد منوچهر مهران اهل مشهد در سال ۱۳۲۲ش. باشگاه نیرو‌ و راستی را در تهران تأسیس کرد و خودرا بنیانگذار پرورش اندام در ایران نامید، البته تا سال ۱۳۲۴ش. هیچ مسابقه ی پرورش اندام یا رقابتی که در آن اندام شرکت کنندگان مورد قضاوت قرار گیرد وجود نداشت. منوچهر مهران با توجه به مسئولیتی که داشت رئیس اداره ی مسابقات ورزشی تربیت بدنی ایران در سال ۱۳۲۴ش.

اولین مسابقات پرورش اندام را برگذار نمود. البته قابل ذکر است که تا ۴ سال رقابت ها به طور جدی نبودند تا اینکه در سال ۱۳۲۸ش. رقابت ها به طور جدی برگذار شد.
بعدها مسابقاتی در استان ها و شهر های مختلف برگذار شد تا اینکه در سال ۱۹۴۸م. در مسابقات وزنه برداری لندن شادروان محمود نامجو از جانب دبیر کل فدراسیون وزنه برداری آن زمان تشویق به شرکت در رقابت بهترین بدن گردید که شادروان نامجو در رشته ی کوتاه قدان موفق به کسب مقام اول جهانی شد.
متاسفانه به دلیل تحولات سیاسی و ۸ سال جنگ تحمیلی ایران از سال ۱۳۵۷ش. تا ۱۳۷۲ش. مسابقات قهرمانی در ایران تعطیل گردید. تا اینکه بخاطر علاقه مندان زیر نظر فدراسیون وزنه برداری مسابقات قهرمانی کشور در تهران در سالن وزنه برداری مجموعه آزادی کاملاً با شکوه برگذار گردید.
از سال ۱۳۷۳ ش. تا ۱۳۸۴ش. بدنسازی به عنوان زیر مجموعه ی رشته‌ی وزنه برداری بود و دارای فدراسیون مستقل نبود و یازده سالِ سخت و‌تاریک بر تاریخ بدنسازی ایران حکمرانی می کرد، که باعثِ گوشه نشینی قهرمانان بدنسازی و یا فرار آنها از کشور شد.
تا اینکه با تلاش بزرگان این رشته به ویژه سهراب سرابی و کسب عناوین جهانی در این رشته نهایت در سال ۱۳۸۴ش. فدراسیون مستقل پرورش اندام بنام فدراسیون پاورلیفتینگ و پرورش اندام تأسیس شد.

یوجین ساندو پدر بدن سازی مدرن

اشتراک گذاری:

یک دیدگاه برای “فلسفه ی بدنسازی و پرورش اندام”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *