فما هی …

فی بعض الأحیان تشعر بأن لاتفارقک وهی دائماً معاک؛ جنبک وربما خلفک أو أمامک وربما فی داخلک.. علیک أن تفهمها وتدرکها وتُلبّی ماترید منک..

إذا متضایقه من أمورٍ، علیک أن تعطیها مجال لکی تریح نفسها وتفرغ مایؤذیها.. یالها من حیاة تلعب کما ترید بالذات و لا ترحم..

لعبت الحیاه بأجمل ماتحب وأقست بحقّها دوم أن تنظر إلی الخلف وإلی ماضیها و إلی صمودها فی الوحدة. هل کانت مستحقة أن ..

سرعان الایام مرّت بمرارتها فإزدادضعفها؛ فبقت معک وإلی متی تبقی معاک فی البسمة والفرحة والمشیه؟ والنیام؟!کاد الصبح یفیق وأنت تتذکّر کیف أغمت عیونک قبل ساعات.. 

مازالت تحضنک وأنت تتقبّل حضنها کحضن أمّ لطفلها حتی اذا لاتلمس دفئها ولکنّ من إحتضانها تشعر بالإرتیاح..

آه من تافه الکلام و آه من…

فلماذا اللؤم علی من حالیاً؟هو صدیق وحلیف ورفیق مع کثره العذاب..تعارفتها وتعاملتها وربّما تعاشقتها وها هنا؛هی معی و ربّما بداخلی وربّما هی أنا وأنا هی ولانعرف ما نحن …  

اشتراک گذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *