لیست های بدون گفتمان، در برزخ گاه انتخابات

نویسنده: محمد نبهان


انتخابات ششمین دوره شورای شهر اهواز نزدیک است، درشرایط کنونی پاندمی کرونا، همه ما با شکل جدیدی از تبلیغات و گفتمان روبه رو شده ایم که پیش از این چنین تجربه ای در اختیار نداشته ایم. لذا در این یادداشت سعی شده است با بررسی و پالایش برخی داده های میدانی و گفتمان های رسمی برخی نامزدهای انتخابات به تحلیل و پیش بینی دقیقی از جریان انتخابات پیش رو برسیم.

۱- حجم مطالب نوشتاری درسطح فضای مجازی به نسبت تعداد نامزدهای انتخابات بسیار اندک و ناچیز است
فارغ از وزین بودن و یا نبودن متون منتشر شده در فضای مجازی، حجم مطالب تبلیغاتی که می بایست نوع دیدگاه های نامزدهای محترم، حجم اطلاعات دسته بندی شده نسبت به مسائل و معضلات شهر و ارائه راه کارهای علمی و چگونگی امکان پیاده سازی آن، را به تفصیل بیان کند، شرایط را به گونه ای سوق داده است که اکنون ما با حجم قابل توجهی از استیکر ها و تصاویر متنوع مواجه هستیم. گویا «بازار مُد» به پا شده است و نه صحنه انتخاباتی که با حوزه خدمات عمرانی و توسعه علمی شهر گره خورده است.

۲- عدم آشنایی کامل وشناخت دقیق نامزدهای انتخابات شورای شهر به قوانین و اختیارات شورای شهر و شهرداری
با مطالعه کامل قوانین و مقررات شورای شهر بی درنگ در خواهیم یافت جمع قابل توجهی از نامزدهای محترم حتی برای یک بار که شده به مجموعه قوانین و مقررات شوراهای اسلامی رجوع نکرده اند و یا در برداشتی نا امید کننده تر اذعان کنیم درک درستی نسبت به این مجموعه قوانین نداشته اند و یا آن که پلیدانگارانه، با جریان های تبلیغاتی بی اساس صرفا با تمرکز بر تشویش اذهان عوام جامعه به حداکثر رای ممکنه دست یابند، این تاکید به استناد تبلیغات مشمئزکننده ای ست که بخش قابل توجهی از فضای این روزهای اهواز بزرگ را چه در نشست های فیزیکی و چه در بستر مجازی در برگرفته است.

۳- رویکرد جدید برخی از «لیدر لیست ها» با تکنیک های جدید جذب رای و تمرکز بر سناریو «هم خویشاوندی» و یا همان «طائفه گرایی» با تلفیق مکانیزم رای برخواسته از یک تشکل بزرگ با چینش از پیش تعیین شده !
در این خصوص قصه جالب اما تاسف باری در حال شکل گیری است که می توان آن را به عنوان یکی از پر مخاطره ترین حوادث اجتماعی-سیاسی تاریخ اهواز قلمداد کرد و آن این است که استمساک به رای صرفا خویشاوندی و یا به تعبیر قامموس لغت سیاسی اهواز «رای قبلی» از سوی برخی صاحبان لیست های مشهور درحال شکل گیری ست، اگر بخواهیم بخشی ازاین بازی سیاسی-قبلی را رازگشایی کنیم در خواهیم یافت، برخی از کاندیدا ها با نام های خانوادگی متفاوت، اما از یک طائفه مشخص و خویشاوند در یک مکانیزم گزینشی به ظاهر کلان شرکت کرده و نهایتا به نظر می آید لابی گری های مشخص و پنهان از سوی لیدر های پر نفوذ، – یک لیست رنگارنگ فامیلی از یک طائفه مشخص – بیش از نیمی از لیست نهایی را به خود اختصاص خواهند داد.
از این رو ضرورت دارد، چهره های سرشناس و نخبه اجتماعی – سیاسی در گام اول به بررسی این موضوع مهم بپردازند و در گام دوم نامزدهای محترم به طرق کاملا متمدنانه ای از دامن زدن به چنین رفتار ناشایستی جلوگیری به عمل آورند. در نهایت نیز احاد جامعه را از چنین نگاه تنگ نظرانه ای مطلع سازند.

۴- شکست گفتمان های سنتی در خصوص اقناع توده جامعه از همراهی با جریان های شان
آن چه از شرایط و وضعیت میدانی صحنه انتخابات و چیدمان نامزدهای کلیدی مشخص است، اولا این نامزدها نیستند که می خواهند خود را به جریان های مشخص سیاسی وصل کنند – که به توانند در این آشفته بازار به نقطه سرانجام برسند – بلکه این جریان های ضعیف شده، سنتی خسران دیده اند که از ترس حذف از میدان و بُروز جریان های مستقل، جدید و پر انرژی به هم نزدیک شده اند و به دنبال «نامزد های وابسته جو» می گردند.
ثانیا باید پذیرفت برخی از گفتمان های جدیدی که پا به عرصه انتخابات گذاشته اند، از مبانی قابل قبول و متودولوژی های مدرن با استعانت از شناخت دقیق فضای اجتماعی، سیاسی امروز شهر اهواز شکل گرفته اند، به عبارت دیگر اندیشه های امروز نسل جدید مولود بخش عمده ای از ناکارآمدی تجارب نه چندان موفق اجتماعی-سیاسی جریان های پیشین اند، که به نتایج مشابه اما جدید رسیده اند، به طوری که گفتمان های نوظهور اعضای خود را برخلاف تصور در همین آشفته بازار به راحتی می یابند.
لذا این برهه تاریخی مهم را می توان به عنوان نقطه عطف تاریخ اجتماعی-سیاسی اهواز تعبیر کرد، که در آن «گفتمان ها» هستند که کثرت لیست ها و نامزد ها را به اقلیت در چند جریان با گفتمان مشخص تقلیل داده اند.

در انتها نگارنده متصور است در شرایط کنونی نامزد های مستقل و لیست های رنگارنک بدون داشتن «گفتمان مشخص» به سختی خواهند توانست اعتماد و اقناع عمومی را جلب و رای نسل های جوان – علی الخصوص بانوان اهوازی – و عمدتا تحصیل کرده ، دهه شصت، هفتاد و حتی دهه هشتاد را به سبد های خود اضافه کنند.

محمد نبهان؛ پژوهشگر علوم اجتماعی
۲۰ می ۲۰۲۱

اشتراک گذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *