ماهیگیران اهواز قدیم، منزویان دلسوز

ابو جاسم در حال ماهیگیری بود، به او نزدیک شدم از او درباره وضعیت ماهیگیری سنتی اهواز قدیم پرسیدم، سری تکان داد و خندید و گفت : اوضاع بد است خیلی خیلی بد .. انگشت اشاره اش به قایق های موتوری بود که با موتور های برق بشدت به محیط زیست منطقه آسیب می زنند، به او گفتم این افراد از اهالی اهواز قدیم هستند ؟ تبسمی کرد و گفت از بالا دست و پایین دست رودخانه کارون به مرکز شهر می آیند و در روز روشن، جلوی چشم همه ماهیگیران به محیط زیست آسیب می زنند و کسی توان جلوگیری از این رفتار هنجار شکن شان را ندارد.
چند جوان ماهی گیر دستانم را گرفتند و از عشق و علاقه ماهیگیران منطقه اهواز قدیم و حساسیت شان نسبت به حفظ سلامت محیط زیست، داستان ها روایت کردند، سپس مرا به سوی دستشویی هایی هدایت کردند که در اثر سیلاب سال گذشته تا سقف پر از آب بود و پر بود از ماهیان و لاکپوشت های کوچک و بزرگ ..
یکی از جوانان گفت : اگر برای ما حوضچه هایی کوچک درون رودخانه درست می کردند می توانستیم حداقل ماهیان بومی منطقه را از این جنایت وحشتناک نجات دهیم تا نسل شان منقرض نشود ، حجم آب کم شده است، آب زیان نیز در حال از بین رفتن اند، هیچ کس و هیچ ارگان مسئولی به چنین وضع اسفناکی توجهی ندارد و ما هم با دستانی خالی نمی توانیم قدم از قدم برداریم.

شوقی یکی از ماهیگیران قدیمی عامری می گوید:  از اداره محیط بانی استان و شهرستان اهواز در خواست داریم که حداقل یک شیفت نگهبانی جهت جلوگیری از صید ماهی به وسیله برق در منطقه عامری اهواز قدیم به صورت فوری مستقر نمایند تا حیات ابزیان بیش از این به خطر نیفتند، وی افزود استفاده از شیوه های سنتی جهت صید ماهی نتنها سبب حفظ محیط زیست می شود بلکه با ایجاد بستر و امکانات مناسب همچون تاسیس اسکله ای جهت صید ماهی و پاسخ به مطالبات عمومی ماهیگیران عامری اهواز قدیم سببی می شود تا این فعالیت به عنوان یک تفریح سالم و یکی از سمبل های مهم گردشگری در شهر اهواز بدرخشد.
آن طرف تر یکی دیگر از ماهیگیران فریاد زد ما منزویان دلسوزی برای محیط زیست، علی الخصوص رودخانه کارون و منطقه اهواز قدیم هستیم، او گفت: آخر هفته ها و روز های تعطیل منزویان دلسوز -با چهره ای حزین اما لحنی پر از طراوت و شوخ طبعی- زیادی از اقصی نقاط شهر به این منطقه می آیند تا به صید ماهی آن هم به شیوه سنتی خاص این منطقه بپردازند، آیا امکانات عمومی برای اجتماع این دلسوزان عزیز که گه گاهی تعدادشان به بیش از پنجاه نفر نیز می رسد، وجود دارد ؟

 

اشتراک گذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *