نقدی با نام ناشهریِ شاعرِ شهروند

مرزها و نیش‌ها، عطرها رنگ‌ها صداهای عبدالله محیسن در کتابخانه‌ی عمومی شهید باهنر اهواز نقد و بررسی شد.
به گزارش شط پرس جلسه‌ی نقد و بررسی این دو کتاب شعر در کتابخانه‌ی عمومی شهید باهنر اهواز برگزار شد.
دکتر حسین عباسی نقد خود را با معرفی دو کتاب مذکور و خبرِ در دست چاپ بودن “منزلگاهها”ی محیسن آغاز کرد و با توجه به دیدگاه‌های شاعر در این سه اثر به نقد و بررسی دو کتاب حاضر پرداخت.
عباسی گفت: “محیسن در دو زبان عربی و فارسی زندگی می‌کند و لشکریانی در این دو زبان دارد که حروف عربی و فارسی هستند. محیسن در دو زبان هم زندانی است و هم زندان‌بان؛ هم اسیر است و هم آزاد. شاعر را در شعرهایش انسانی ناشهر و نامکان می‌یابم؛ حال آنکه در نثرهایش شاعری تمام‌عیار است.”
وی، شاعر را در شعرش نابه‌شهر  بر وزن لا به‌ شرط می‌یابد او را در شعرِ خود انسانی دیگر می‌داند؛ یک بی‌موطنِ واقعی، بلکه یک لا موطن و ناشهر؛ به گونه‌ای که نه از کهن‌شهرها یاد می‌کند، نه از شهرهای امروزی و نه حتی شهرهایی که ممکن است در آینده ساخته شوند. تنها از یک شهر “تروا” نام می‌برد، نه شاهدی بر یک شهر، که به قصد یادآوری جنگی باستانی.
وی افزود: “هر چه در این وادی هست، یک رخداد است؛ این رخدادها انتزاعی نیستند و در عمل رخ داده‌اند”، اما مکان، شهر و محل وقوع آنها در دفتر نخست محیسن بر ما پوشیده است.
پس از وی، ابراهیم رحیم طی سخنانی کوتاه نظر خود را درباره‌ی نقد عباسی عنوان کرد.
او گفت: ایشان از بُعد مکانی به ۳ کتاب مذکور پرداخته که در این بُعد تصویر دقیقی از شاعر منعکس نمی‌شود؛ اما از بُعد زمانی شاعر خود را متلاشی در زمان و ابعاد می‌داند. رحیم، محیسن را یک شهروند جهانی نامید؛ شهروندی که ملخص تمام فرهنگ‌ها و تمدن‌های قدیم است.
در ادامه عبدالله محیسن در باب نقد عباسی سخنانی‌ای ایراد، به جهان‌بینی خود و برخی دلایل که منجر به خلق این دو اثر شد، اشاره نمود و به سؤالات، ابهامات و انتقادات برخی از حاضرین پاسخ داد.
محیسن نویسندگی را تمرین مُردن می‌داند، به گفته‌ی وی، او تحت تاثیر اندیشه‌ی فارابی، ابن باجه و چه بسا ارسطو قرار گرفته و همچنین متاثر از هایدگر، بر این باور است که انسانِ مدرن انسانی بی‌خانمان است و بی‌تن، بی‌مکان، بی‌شهر، بی‌خانمان و آواره بودن را با خود حمل کرده و می‌کند. شاعر به دنبال وطن و هویت است و خود را در برابر میانِ دو زبان، دو جهان و چندین اندیشه بودن، گشوده نگه داشته و این کثرت، تضاد و تناقض را به شکلی در نوشتار و شعرهایش بازتاب داده است.
عده‌ای از حضار جلسه نیز با مطرح کردن نظریات خود بر این باور بودند که شعر محیسن به مختصات اهواز نیز اشاره کرده است.
این جلسه به همت مؤسسه‌ی ندای تغییر در تاریخ ۹ دی‌ماه ۱۳۹۸ برگزار شد.

اشتراک گذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *