۲۶ آذرماه سالروز حمل و نقل و راننده گان

نویسنده: عارف بنی طرفی؛ رئیس اتحادیه صنف موسسات اتومبیل کرایه کلانشهر اهواز


از ابتدای حیات بشر، نیاز به حمل و نقل و جابجایی مایحتاج زندگی و غیره انسان را بر آن داشت که به احداث راه و جاده هایی جهت تردد خود و حیوانات اهلی بارکش اقدام کند. پس از آن انسان برای جابجایی سهل تر و سریعتر چرخ را اختراع کرد و با استفاده از چرخ و حیوانات اقدام به حمل و نقل و جابجایی نمود.
قرن ۱۸میلادی را می‌توان نقطه تحول در صنعت حمل و نقل دانست. حدودا در سال ۱۷۵۰ میلادی که انقلاب صنعتی اتفاق افتاد این تحول عظیم تقریباً تمام جوانب زندگی بشر را تحت شعاع قرار داد. کشورهای اروپایی که هدف آن ها تولید انبوه و صدور کالا به کل جهان بود اقدام به ایجاد خطوط حمل و نقل و راه و جاده ها نموده و آن ها را بر این اراده استوار نمود که این مهم را در سراسر جهان عملی کنند . همچنین با گذر زمان توسعه و پیشرفت فن آوری هایی که یکی پس از دیگری ظهور می کردند باعث پیشرفت روز به روز و تغییر فن آوری های مرتبط یا تسهیل کننده صنعت حمل و نقل گردید تا آن جا که در قرن ۲۱ میلادی به جهت صرفه جویی در مصرف منابع سوخت فسیلی ضمن هوشمند سازی حمل و نقل، موتور های برقی و بدون سوخت کم کم جایگزین موتورهای دیزلی و بنزینی گردید.
امروزه صنعت حمل و نقل به عنوان یکی از از عوامل موثر در رشد و توسعه اقتصادی کشورها محسوب می شود. اهمیت و آثار اقتصادی حمل و نقل را می توان در رابطه با همه فعالیت ها اقتصادی مانند کشاورزی، صنایع، توریسم و غیره به وضوح مشاهده نمود و بر همین اساس کشورهای پیشرفته و توسعه یافته همزمان با سرمایه گذاری در بخش های مختلف اقتصادی، سعی بر آن دارند تا صنعت حمل و نقل را به جهت نیل به اهداف اقتصادی تقویت نمایند. این امر تا حدی حائز اهمیت است که سازمان ملل متحد به منظور بهبود و توسعه اقتصادی-اجتماعی کشور های در حال توسعه بر لزوم اهمیت دادن به صنایع حمل و نقل و ارتباطات تاکید می نماید.
در دنیای امروزی عموماً حمل و نقل به سه دسته تقسیم می شود:
۱) حمل و نقل زمینی ۲) حمل و نقل هوایی ۳) حمل و نقل دریایی.
انتخاب یا استفاده از از هر یک از انواع روش های حمل و نقل بستگی به نیاز و شرایط استفاده کننده از این خدمات دارد. با افزایش سرعت پیشرفت تکنولوژی و ظهور شرکتهای استارتاپ هوشمند صنعت حمل و نقل دچار تحول ژرفی گردید که باعث شد آندسته از فعالین این عرصه که به روش سنتی در بازار کار حضور دارند به جهت عدم سازگاری با تکنولوژی با ضرر مالی یا رکود بازار کار مواجه شده و متاسفانه بعضی از آنها از این چرخه حذف گردند و کشور ایران نیز از این موضوع مستثنی نبوده است. در این بین رسته های شغلی همانند تاکسی تلفنی، پیک موتوری، حمل کالاهای درون و بیرون شهری و مانند آن که عموما توسط افراد ضعیف و آسیب پذیر اجتماعی اداره می شوند دچار مشکل جدی و رکود شده اند.
همچنین به دلایل مذکور ادامه کار این مشاغل هیچ گونه توجیه اقتصادی نداشته و فعالان را در این حوزه با چالش و مشکلات عدیده ای مواجه نموده است. مضاف بر این در سالهای اخیر هر تصمیم کلانی که در دولت بابت افزایش سوخت و حامل های انرژی اتخاذ می گردید، تاثیرات مستقیمی بر فعالیت این کسب و کارها گذارده و از آنجایی که شاغالین در این صنوف که عمده وظایف آنها ارائه خدمات حمل و نقل به شهروندان می باشد، از کمترین خدمات ممکن دولتی مانند بیمه تامین اجتماعی، بیمه مسئولیت و بازنشستگی برخوردار نمی باشند و این موجب تسریع در آسیب رسانی به این مشاغل و افزایش بار بیکاری به این قشر آسیب پذیر در کشور می شود.
لذا انتظار می رود دولت محترم به جهت حمایت از این کسب و کار و کاهش حجم بیکاری و جلوگیری از آسیب بیشتر ضمن حمایتهای لازم از این قشر و تخصیص اعتبارات لازم جهت بیمه تامین اجتماعی، بیمه مسئولیت و بازنشستگی و خدمات معیشتی و رفاهی مربوطه و معافیت های مالیاتی، نگاه ویژه ای به این صنوف داشته باشد که ادامه حیات این کسب و کارها با گذر از روشهای سنتی به روشهای مدرن تضمین گردد.

اشتراک گذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.